ในที่สุด กรูก็หาเรื่องให้ตัวเองซะแระ
ตัดสินใจ เรียน MBA ที่ท่าพระจันทร์จนได้
จากนี้ไป อีกสองปี กรูต้องอยู่ชดใช้กรรม
ทั้งที่ บ. และ ที่ท่าพระจันทร์

วันนี้มีแนะแนวหลักสูตร

ตามกำหนดการณ์บอกแค่ว่า เริ่มสิบโมง (แต่ไม่ได้บอกว่าเสร็จกี่โมง)
พอไปถึง ก้รับเอกสาร เข้าไปที่ห้องประชุม
โอ้ว คนเยอะมากๆ มีทั้งวัยรุ่นหน้าแก่ และ วัยแก่หน้าเด็ก มารวมตัวกัน(เราคงเป็นอย่างแรก)
สาวๆ ก็มีแหล่มๆบ้าง แต่เข้าใจว่า ส่วนใหญ่จะเรียน HRM
(อ้อ ลืมไป หลักสูตร MBA กับ HRM จะเรียนวิชาบังคับด้วยกันบางตัว)

พอเริ่มการสัมมนา
อาจารย์ก็เริ่มพูดถึงเรื่องต่างๆ เกี่ยวกับการเรียน วิชาการ การจัดการของมหาวิทยาลัย
ก็มีทั้งขำปนขู่ไปด้วย เริ่มจะเห็นชะตาชีวิตตัวเอง

จากนั้น ก็กินข้าว
ช่วงบ่ายก็มีการแบ่งกลุ่มเพื่อจัดรถที่จะนั่งกันตอนไปสัมมนาต่างจังหวัดช่วงพฤษภาคม
เค้าเรียกว่าเป็นBUS มี BUS1-6 เราอยู่ BUS6 สุดท้ายเลย  
จากนั้นก็เล่นเกมส์เฮฮา บ้าบอ กลุ่มเราแพ้ตลอด T^T
แต่ก็ไม่เป็นไรเนาะ เราไม่ได้เน้นผลแพ้ชนะ เราเน้นการทำงานเป็นทีม

จากนั้น ตอนเย็น ก็มีการจับสายรหัส และพี่ๆรุ่น MBA50 พาไปเลี้ยงข้าว 
น้องก็กินกันไป พี่ก็ร้องเพลงกันไป
พออิ่มหนำ ก็แนะนำตัวทีละคน จากนั้นก็แยะกย้ายกันกลับบ้าน
ต้องเดินไปขึ้นรถเมล์ ตอนนั้น งงชิบหาย กรูจะกลับไงวะนี่
ดีที่ฟ้าประธาน 82 มาให้ เลยกลับมาลงแถวบ้าน
แล้วเรียกแท็กซี่ต่อกลับมาบ้านโดยสวัสดิภาพ

นึกขี้นได้... ชิบหายแล้ว...
ลืมใบลงทะเบียน กำหนดการ ทุกอย่างไว้ไหนวะนี่
ตอนนั้นตกใจมาก รีบวิ่งตามแท็กซี่โบกให้มันจอด
แล้วก็ลองเปิดหาของดู ไม่มี!!!
จะโทรหาพี่รหัส โทรศัพท์แบตหมดอีก
เลยรีบมาเสียบปลั๊กชาร์จ แล้วโทรหาพี่ซะ
โชคดีที่พี่รหัสเก็บไว้ให้ (จะไหวมะเนี่ยะกรู =___=)

แล้วก็หมดไปอีกวัน
เหนื่อย แบบยังไม่ทันได้เรียนไร

รุ่นพี่ก็บ่นมาให้ฟังชิบหาย ว่าเหนื่อยๆ
แต่ เดินหน้าแล้ว ถอยไม่ได้แล้วว้อย
อย่าเพิ่งตีตนไปก่อนไข้ อย่ากลัวไรจนเกิดเหตุ
สู้เท่านั้น!!!